Valencia week 2

Time flies when you are having fun. Dit heb ik nu wel gemerkt. De tweede week zit er weer op. Het was een chaotische week. Stage is namelijk begonnen. Afgelopen week was alleen nog voor de leraren, dat betekent dat we de klas helemaal ready gingen maken. Het was wel moeilijk om de hele tijd te wisselen tussen het Engels en Nederlands. Je moet namelijk tegen de andere leraren Engels praten. Er zitten wel veel Nederlandse stagiaires op Shackleton. Wij zijn namelijk al met 8 van het Summa. Er zijn ook nog een paar andere van andere opleidingen. Daar hebben wij niet heel veel van. Ik heb wel gehoord dat er aankomende week nog meer stagiaires komen. Het word dus heel druk. De eerste dag was al helemaal erg. Wij hadden namelijk niks te horen gekregen over hoe laat, waar en wanneer wij werden verwacht. Ons plan was om maandag ochtend de school maar te gaan bellen, wij moeten namelijk een half uur fietsen (dachten we).  Zondag avond werd ik op Instagram gevolgd door iemand die daar blijkbaar ook ging stage lopen. Zij zei dat die 2 meiden en nog 3 andere maandag ochtend om half 9 daar zouden zijn, want dan doe je het nooit fout. Wij wouden natuurlijk niet de enige zijn die dat niet gingen doen, dus deden wij dat ook maar. Dus maandag ochtend sprongen wij al vroeg op de fiets. Natuurlijk was het een heel karweitje om de route te vinden. Het is wel een mooie route wij moeten namelijk door een park fietsen. Die spaanse hier worden wel heel snel boos als je niet aan de goede kant fietst ( maar er staat niet eens goed aangegeven waar wij moeten fietsen) dus we kregen een paar boze gezichten. We waren ook nog eens te laat omdat Google Maps niet gelijk had. Het waren namelijk zeker 40 minuten fietsen. in ieder geval, toen wij daar aan kwamen waren die andere meiden al buiten te wachten. Blijkbaar waren er al 2 naar binnen gegaan en aan de receptioniste gevraagd of Celeste (de directrice) er al was en of zij wist waar wij heen moesten. Die vrouw achter de balie wisten niet eens dat er stagiaires kwamen. Besef dat dit nog maar het begin van de dag was. Een paar andere meiden hadden contact gezocht met mensen van onze eigen school. Die zeiden tegen ons dat we dan maar weer naar huis moesten gaan. Wij werden hier natuurlijk een beetje chagrijnig van. Want hoe bedoel je we hebben net 40 minuten heen gefietst en moeten dus ook weer zover terug fietsen voor niks in 35 graden. Maar ja wij gingen wel maar terug naar het appartement, want ja wat moet je anders. 

We waren net 15 minuten thuis en een meid uit die groep appte dat zij een mail had gestuurd naar Celeste, waarin stond dat we 45 minuten hebben gewacht buiten de school maar zij er niet was. Vervolgens kreeg ze een boze mail terug dat we METEEN terug moesten komen en dat zei er al was sinds 9 uur (wij hadden niemand gezien). Wij dachten natuurlijk ja dikke doei we gaan niet weer zolang fietsen voor niks. Want het enige wat ze wouw gaan doen is een rondleiding geven door de school. We probeerde haar eerst over te halen of we dat niet gewoon dinsdag konden doen omdat we net thuis waren. Dat was niet goed natuurlijk want er waren blijkbaar wel andere, want die hadden wel goed contact gehad met haar. We MOESTEN dus terug, maar fietsen gingen we niet doen dus we hadden een taxi gepakt. Toen we daar aan kwamen waren we natuurlijk veel te laat dus iedereen zat al klaar en ze hadden zich al voorgesteld en al. We kregen vervolgens een rondleiding door de school, de belangrijke dingen vond ze niet belangrijk genoeg voor ons om te weten. Het enige wat ze belangrijk vond waren de wc's en hoe je kon zien dat die bezet was en waarvoor de brandblusser zijn, waar die hangen en waar de uitgangen zijn. Verder hebben we een uitleg gekregen over hoe je moet communiceren. We wisten dus nog steeds onze klas niet. 

Nu hadden we gelukkig wel goed afgesproken hoelaat we er dinsdag moesten zijn, maar dit was echt te vroeg. We hadden namelijk om 9 uur afgesproken. Wij waren 5 minuutjes te laat want we wisten de weg nog niet goed. Toen we daar aankwamen was het dus pas de eerste dag voor alle leraren. Zij hebben dus 2 uur lang alleen maar lopen praten met elkaar. Ons werd verteld dat wij ook met alle leraren moesten gaan praten (dit hadden wij niet gedaan want daar waren we nog te bang voor). Wat wij hebben gedaan is dus twee uur voor ons uit lopen staren. Wel hebben we vandaag te horen gekregen naar welke groep we moesten gaan. Hier kwam ik er dus achter dat ik stage mag gaan lopen in year 3. Dat is dus nog zoiets raars. Hier werken ze niet met groepen maar met year. Zodat jullie het weten year 3 is het zelfde als groep 4. Het grappige is dat ik in Nederland ook stage ga lopen in groep 4, dus dit is al een goed voorproefje. 

Omdat dit dus ook de eerste week voor de leraren is betekent dat ook dat er veel vergaderingen gepland staan. Ieder uur had mijn stagebegeleider dus weer een nieuwe vergadering. Hier had ik natuurlijk helemaal niks aan. Nog steeds niks te doen. Mijn stagebegeleider heet Clara, het is wel een heel lieve vrouw. Wel is het moeilijk om de hele tijd Engels te moeten praten (dit heb ik volgens mij al eerder gezegd ach ja boeie). Ook zit er een onderwijsassistent bij mij in de klas zij heet Misha. Ook echt een schat van een meid. De andere dagen van de week zagen er precies het zelfde uit, Clara vergaderingen en Misha en ik de klas klaarmaken. Ik heb niks te klagen eigenlijk want ik vind het toch nog best leuk om te doen. 

Om niet te vergeten was ik woensdag ook nog eens jarig. Eindelijk 18! De ochtend en middag was natuurlijk gewoon stage maar na stage zijn we op het terras gaan zitten en in de avond gingen we uiteten bij het restaurant Diva. Hier had ik een burger met gesmolten kaas. Op de menu kaart stond dus ook dat je dat moest eten met handschoenen aan. Ik dacht dat het gewoon een grapje was maar toen het eten kwam kreeg je er echt handschoenen bij. Ik wist niet wat ik moest doen dus ik deed Tim maar na, hij had namelijk het zelfde. 

Donderdag avond hadden we afgesproken om vrijdag met de metro te gaan. Hadden we dat ook is een keer gedaan en kwamen we niet helemaal drijf nat aan door het zweet. Dit was even een klein beetje puzzelen maar toch was het best fijn. Vrijdag avond zijn we ergens op een terrasje gaan zitten om de week af te sluiten. Zaterdag ben ik met Amanda naar een winkelcentrum geweest Centro Comercial El Saler. ze hadden er heel veel winkels. En het shoppen is een kleine beetje uit de hand gelopen. Wel goed geslaagd! In de avond zijn we weer uit geweest. Ik was wel heel moe dus was heel erg aan het twijfelen of ik wel wouw gaan. Maar FOMO was te erg aanwezig dat ik dacht weet je wat ik ga gewoon kijken. Het begint hier namelijk om 12 uur 's nachts en om 1 uur word het pas leuk. dat is ook nog heel erg wennen. Tim en ik zijn om 3 uur gegaan want we hadden er echt geen zin meer in, Amanda vond het wel nog heel leuk, zij heeft daar ook veel vrienden gemaakt dus ze is niet alleen naar huis gegaan. Tim en ik hebben wel nog tot half 5 's ochtends lopen kletsen, dus we zagen Amanda nog thuis komen. Na goed uitgeslapen te hebben (13:00 uur) heb ik nog even in bed gelegen en mijn serie gekeken. Rond 15:00 uur kwam Tim om te vragen of er iemand mee wouw naar het strand. Ik dacht ja misschien kom ik dan wel terug met een mooi bruin kleurtje dus prima. Even omgekleed en op de fiets gesprongen. Naar het strand is ook een half uur fietsen, daar keek ik wel echt tegen op. Op de fiets kwamen we er ook achter dat het best bewolkt was en de UV maar 4. Mijn gedachte was ah joh dan hoef ik mij tenminste niet in te smeren. Dit was een domme keuze want blijkbaar zijn mijn schouders lekker rood geworden in plaats van bruin. Maar je weet wat ze zeggen ''eerst een tomaatje daarna een chocolaatje.'' We blijven nog hoop hebben. 

Dat was ook weer de tweede week die er op zit. Tot de volgende!

(vergeet de foto's zeker ook niet te bekijken)